ربيع الاول و ربيع الاخر و دو جمادى و رجب و شعبان و رمضان و شوال و ذى قعده و ذى حجه را در مدينه به سر برد ، و حج آن سال را مشركان عهده دار بودند . محرم را نيز در مدينه و در ماه صفر كه دوازده ماه از هجرت وى گذشته بود به قصد غزا برون شد و تا ودان رفت و به طلب قرشيان و بنى ضمرة بن بكر بود و اين را غزوهء ابو گويند . در اين سفر بنى ضمره با وى پيمان صلح بستند ، و آنكه به صلح آمد سالارشان مخشى بن عمرو بود . گويد : پس از آن پيمبر به مدينه بازگشت و زد و خوردى نبود و بقيهء صفر و قسمتى از ربيع الاول را در مدينه به سر برد . و در اين اثنا عبيدة بن حارث بن مطلب را با هشتاد يا شصت سوار از مهاجران بفرستاد و هيچكس از انصار در آن ميانه نبود و عبيده تا احياء كه آبى است در حجاز زير ثنية المره ، برفت و در آنجا با گروه بسيارى از قرشيان رو به رو شد و زد و خوردى نشد ، جز اين كه سعد بن ابى وقاص تيرى بينداخت و اين نخستين تيرى بود كه در اسلام انداخته شد . پس از آن در قوم از هم جدا شدند و از گروه مشركان مقداد بن عمر بهرانى و عتبة بن غزوان سوى اردوى مسلمانان گريختند ، و اين هر دو مسلمان بودند و با كفار آمده بودند كه به مسلمانان برسند و سالار مشركان عكرمة بن ابو جهل بود . ابن اسحاق گويد : پرچم عبيده نخستين پرچمى بود كه پيمبر در اسلام براى يكى از مسلمانان بست . گويد : به گفتهء بعضى مطلعان پيمبر هنگام بازگشت از غزوهء ابو ا و پيش از وصول به مدينه عبيده را فرستاد . گويد : و در همين اثنا كه در مدينه مقيم بود حمزة بن عبد المطلب را با سى كس از مهاجران به ساحل دريا به ناحيهء عيص فرستاد كه سرزمين جهينه بود و هيچكس از انصار همراه نبود ، و حمزه در ساحل دريا با ابو جهل بن هشام رو به رو شد كه سيصد كس از مكيان همراه داشت و مجدى بن عمرو جهنى كه با هر دو